พระพยอม กัลยาโณ
“เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า?”
อาตมามีเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง …
โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า…
หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด
พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา
อาตมาไม่ชอบพ่อมาก…….
วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้
มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับ
ตอนนั้นอาตมายังเป็นวัยรุ่น
ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน….
อยากพักผ่อน….
อาตมารู้สึกโมโหมาก …
พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือ
แต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก….
“ ไอ้ยอม… ไอ้ยอม…
มึงมาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย…กูขึ้นไม่ไหว ”
ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า
ตึง.. ตึง.. ตึง.. กระชากร่างพ่ออุ้ม!
ในขณะที่อุ้ม.. ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก
ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ
พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ… ถึงหัวสะพาน
จับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับ
พื้นไม้อย่างแรง เสียงดังโครม….
พ่อแกร้องไห้…. แล้วพูดว่า
“ ไอ้ยอมนะ… ไอ้ยอม.. กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย….
กูนอนหลับ.. แต่มึงไม่ยอมนอน… ร้องไห้กวน..
กูต้องลุกมาอุ้มมึง…ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอน
จะไปไหนมึงเดินไม่ไหว.. มึงเหนื่อย.. กูก็ต้องอุ้มมึง..
ทั้งที่กูก็เหนื่อย
กูอุ้มมึง.. มึงทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กู
แต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย….
เพราะกูรักมึง……
วันนี้… มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด
มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม…..”
พอพ่อพูดจบ….
น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม
อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน
ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า
“พ่อครับ ต่อจากนี้ไป… ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต
โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ ลงพื้นอีกแล้วละครับ ”
หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ
หวังให้พ่อสบายขึ้น
แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว
โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว
คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว
และแก้ไขไม่ได้
จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต
แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า
บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด
บางครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ
แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่า
สิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ
…ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา
ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป…..
